Bat Day

Pfoe het is even een opgave om 3 uur je bed uit te komen, maar al snel zijn we dat vergeten. En zeker na een sterke bak koffie zoals ze die hier kennen.
In het donker rijden we weer naar het platform en klimmen de ladder op.
Langzaam komt de zon op en alleen dat uitzicht vanaf onze hoge positie over de boomtoppen is geweldig met de rode en gele kleuren.

Na nog een bak koffie op hoogte zijn we er klaar voor. De vleermuizen komen met grote getale over ons heen vliegen, cirkelen boven de bomen en dalen dan neer. Je kan je voorstellen dat het met 6 miljoen een drukke bedoening is voordat iedereen zijn plekkie in die paar bomen heeft gevonden en dat gaat gepaard met een hoop gekwetter als een enorme zwerm vogels.
Tot lang nadat de zon al op is zijn de vleermuizen nog aan het ruziën om een plekje. Daarna zitten de roofvogels klaar in de boomtoppen in de hoop dat ze nog een zwakke, of vertraagde vleermuis te pakken kunnen krijgen.
Dan zien we aan de andere kant in de verte boomtakken schudden en blijken het een paar Blue Monkey's te zijn. Zeer zeldzaam om te zien.

Na dit spektakel hebben we het gevoel alsof we al een halve dag achter de rug hebben, maar het is pas half 8. Tijd genoeg om weer even terug naar bed te gaan en daarna te luieren in de zon.
Als je denkt dat je in een stille omgeving zit blijkt er toch altijd wat te zien. Nijlpaarden en krokodillen voor ons in het meer en Puku's aan de overkant en dan komt er ook nog een olifant tevoorschijn. Die worden hier niet vaak gezien. Tijdens het luieren volgen we 3 uur lang de olifant die rond en in het meer graast.
Thuis zouden we op tv een andere zender kiezen als er een saai programma is. Maar hier kunnen we uren genieten van zo'n aanzicht.

Vlak voor zonsondergang stappen we weer in de jeep. Dit keer naar een ander platform die iets minder hoog is, maar wel een goed zicht heeft op de bomen waar de vleermuizen nog in  hangen te slapen.
De koelbox is mee naar boven gegaan en dus proosten we met een biertje en wachten totdat het weer los gaat.
Zodra de zon onder gaat komen de diertjes in beweging en begint het gekwetter weer. Als ze zich uitgerekt hebben en de vleugels opgewarmd, steigen ze met miljoenen tegelijk op. De stroom zwarte fladderaars trekt vanuit de bomen richting zonsondergang en gaat maar door. Een prachtig gezicht met de kleuren van de zonsondergang en de zwarte silhouetten ervoor.
Die hele migratie is iets vreemds en iets waar maar weinigen bekend mee zijn, maar toch wel heel bijzonder om mee te maken.
Weer een ervaring rijker.

Na een lange, gebroken dag sluiten we deze af  bij de bush tv, zoals ze hier het kampvuur noemen met op de achtergrond een grote rode maan en de constante geluiden van de vele kikkers die met elkaar klinken als klingelende kerstklokjes.
Het eerste deel van onze reis, het rondje door het noorden, is hiermee bijna voorbij. Morgen rijden we terug naar Lusaka om daarvandaan naar het westen te gaan voor het verdere avontuur.