Wiede wiede wagen

Na de lange rit van gisteren moeten we vandaag ook weer een aardig stuk overbruggen naar het westelijk gelegen Kafue.
Daarom besluiten we om vroeg te vertrekken. Tenslotte zijn we nu al helemaal gewend aan het vroege opstaan. De bedoeling was dat we dan voor de drukke ochtendspits door de hoofdstad Lusaka heen zouden zijn.
Maar helaas komt onze chauffeur wat laat en tegen de tijd dat we dan onderweg zijn, rond half 7, kunnen we in de file aansluiten.
Stapvoets kruipen we door de stad.
Het is zo'n ander beeld dan de rest van het land. Links en rechts naast ons luxe auto's met daarin mensen in nette kleding, waarschijnlijk onderweg naar hun kantoorbaan. Ineens zien we bijna geen fietsers meer terwijl dit met die file eigenlijk juist hier het aangewezen vervoermiddel lijkt te zijn.
Na 2,5 uur door de stad en de dieseldampen kunnen we dan eindelijk doorrijden.

De chauffeur die we hebben is niet bepaald spraakzaam, de temperatuur hoog en dan valt op zo'n redelijk saaie route het vroege opstaan toch wat tegen en kakken we in.
We worden letterlijk wakker geschud door de weg wanneer het asfalt ophoudt en we nog 100 kilometer over een vreselijke weg met zand, stenen, ribbels en gaten moeten. De auto waar we nu mee rijden is wat minder soepel wat resulteerd in een pittige Afrikaanse massage.
Als we het gehobbel even willen onderbreken en uitstappen op het zandpad in een bosgebied worden we direct aangevallen door bloeddorstige Tseetsee vliegen. We weten niet hoe snel we weer in de auto moeten stappen. Dan maar geen pauze.
We zijn nog een tijdje bezig om de tseetsee vliegen die de auto in zijn geglipt 1 voor 1 om zeep te helpen totdat we weer rustig kunnen zitten.
Helaas zijn we wel wat vervelende steken rijker. Het is vooral vervelend omdat de pijnlijke prik flink jeukt, soms dik wordt en nare plekken kan veroorzaken.

Het eind van de rit is dan gelukkig in zicht, maar we moeten bij het Kafue National Park de rivier nog over steken. Hiervoor ligt een eenvoudige pont klaar waar de auto op gaat.
Daarna staat al snel onze lodge op een bordje aangegeven, maar ook nu weer... als je het bordje ziet dan ben je er nog niet.
Wel hebben we nu wat afleiding van de beestjes die we langs het pad zien. We zien weer de Puku's die steeds overal opduiken, wrattenzwijntjes en parelhoentjes.

Aangekomen bij Kafue River Lodge kunnen we na een rit van 7 uur  eindelijk de benen strekken en worden we hartelijk welkom geheten. Een ontzettend aardige manager brengt ons naar de grote, goed uitgeruste huisjes met uitzicht op de rivier waar de nijlpaarden verderop in liggen te knorren.
Na wat rust en de gebruikelijke koffie met taart maken we nog een gamedrive in de omgeving.
We zien wel wat dieren, maar niet veel bijzonders deze keer. Ook in het donker rijden we nog rond met een schijnwerper, maar helaas houdt alles zich verscholen.

Bij het diner zitten we gezellig met de andere 3 gasten en de manager aan 1 tafel te kletsen.
2 van deze gasten zijn twee Nederlandse mannen die morgen samen met ons naar de
Bushcamp gaan. 3 Nachten zullen we overnachten in een primitief tentenkamp bij de Busanga Plains in het noorden van het park.
Dus nu zullen we nog even genieten van alle luxe in dit grote chalet en ons lekkere bed.
Ondertussen horen we de leeuwen buiten brullen en zijn de nijlpaarden uit het water gekomen om te gaan grazen. Dan is het toch wel fijn om in een stevig stenen huisje te slapen.
Ben benieuwd hoe dat de komende nachten wordt.