Brandend Zand

Ze hebben bedacht dat we om 4:30 onze morning call krijgen zodat we vroeg op zoek kunnen gaan naar de dieren op de Busanga Plains.
De toch al korte nacht in de tent werd nog wat verstoord door bij de ene een diertje in de boom die takjes op de tent strooide, bij de ander een diertje dat een heel gangenstelstel aan het graven was onder de tent en in de 3e tent werd flink gesnurk.
Als een soort kabouters op Noordpool-expeditie, ingepakt onder een dikke poncho met puntmuts-capuchon vertrekken we in de koude ochtend.

Maar op de vlakte worden we beloond en krijgen veel dieren te zien. Nu ook wildebeest,  grote groepen Lechwe en wat Oribi's, antilopen soorten die vooral hier voorkomen en zo ook de Sabel- en Roan antilope.
De Roan stond nog boven aan het wensenlijstje van ROb en ANgo, die zich samen Ro-An noemen.
En dan staan we even later dichtbij een groep leeuwen. 2 Mannetjes en 5 vrouwtjes liggen te ontspannen onder een boom. Die hebben vast hun buikjes vannacht vol gegeten. Dus staan wij redelijk veilig op slechts een paar meter er een tijdje naar te kijken, waaraan zij zich aan hun luie gedrag te zien, niet lijken te storen.

De hele ochtend rijden we de vlakte over, maar als je denkt dat die vlakte vlak is, dan heb je het mis. Met een gangetje van gemiddeld 10 km per uur worden we flink door elkaar geschud.
Dat maakt het turen naar dieren wel wat lastig als je ogen van boven naar beneden over de horizon gaan.
Toch zien we genoeg zowel dichtbij als heel ver weg. Veel vogels, grappige treintjes van familie wrattenzwijn die in een rijtje achter elkaar aan dribbelen met de staartjes omhoog, zebra's die ons achterdochtig aankijken en Nijlpaarden die in het beetje water dat er nog is liggen te rollen en zich met hun staart natspetteren zodat ze koel blijven.
Want zodra de zon boven kwam lijkt het wel weer alsof de kachel op de hoogste stand staat.

De droogte en stof laten ons alweer verlangen naar de Mosi biertjes in de middag.
Maar eerst stoppen we onder een van de weinige vijgenbomen in het beetje schaduw voor een lange lunchstop.
Helaas zijn er op dit punt en op het heetst van de dag geen beesten in de buurt te zien.
Onderweg terug naar het kamp hobbelen en turen we weer verder over de vlakte.
Ik heb nu al een paar keer gedacht dat je als vrouw toch echt geen dubbel D moet hebben of dan tenminste een hele goede sport-BH, anders schudden de meloenen op dit soort wegen je om de oren.

Wat ons al vele malen is opgevallen zijn de vele bosbrandjes die we op verschillende plekken onderweg zagen of soms een enkele boom die verbrand is. Voor de reden hiervan krijgen we verschillende verklaringen zoals bijvoorbeeld dat de lokale bewoners de bomen wegbranden om vrij uitzicht te hebben en zo wilde dieren aan kunnen zien komen.  Maar waarom die branden dan op plekken waar we geen mens in de buurt zien?
Ook hier bij Busanga zien we diverse rookpluimen aan de rand van de vlakte en 's avonds een oranje gloed van het vuur aan de horizon. Ze laten het doorbranden tot de regentijd begint die het vuur zal doven. Het blijft onduidelijk voor ons.

Om op tijd terug te zijn voor de zonsondergang met een verfrissende Mosi rijden we na een lange dag terug naar het kamp. Onderweg zien we nog een Civet over het pad wegrennen en stoppen dan nog even bij de leeuwengroep van vanochtend. Nog steeds liggen ze op dezelfde plek lui te slapen en rollen, op de rug met de pootjes omhoog. We zien nu dat het er zelfs 8 zijn.
Ineens ziet Richard een olifant in de verte, of nog meer en meer. We vergeten dat we voor de sundowner en bier terug zouden gaan. Ineens is dat niet belangrijk meer. Dit moeten we van dichterbij bekijken.
Het is er niet 1, er komt een hele rij aanlopen en we tellen er zeker 120!
De rits olifanten leken eerst een bomenrij, maar dichterbij gekomen zien we toch dat het echt olifanten zijn. Wat een mooi gezicht zo'n grote optocht van baby's tot grote bulls die achter elkaar aan lopen.

Terug bij het kamp zien we nog net de zon onder gaan, maar zijn dan even te druk met de tseetsee vliegen ontvluchten. Gelukkig zijn die verdwenen zodra het donker is en kunnen wij rustig eten en daarna nog even ontspannen bij het kampvuur voordat we weer de tent induiken voor een hopelijk iets rustigere nacht.